زندگی مبهم

مینویسم از خودم ، از همه ؛ شاید کمی آرامش هم نصیب من بشه

دوستان

دوست مجازی ها...
یه عادت بدی دارن...نه که دورن ، هِـی دور بودنُ نبودنُ تنها بودنِ آدمُ به رُخش می کشن .
اینقد به رُخش می کشن می کشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن می کشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن که رُخِ آدمی یهو زخمی زیلی می شه . از قیافه میفته اصن .
آدم باس هرچی می شه فکر رُخِ آدما رو بکنه . رُخِ آدما خیلی مهمه . رُخ آدما نباید زخمی باشه . رُخِ آدما باید همین جور سالم سالم بخنده یا نیگا کنه یا ادامه بده .

+   Aria Lonely ; ۱٠:٤٥ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٢ شهریور ۱۳٩٠